گناهانتان را محو مىسازد و خدا داراى فضلى بزرگ است ( 29 ) . بيان آيات اين آيات متضمن نواهى و اوامرى است راجع به جهاد اسلامى و مربوط و مناسب با داستان جنگ بدر ، و نيز مردم را تشويق و تحريك مىكند بر ترس از خدا و زنهار مىدهد از مخالفت خدا و رسول او و اينكه مردم خود را در معرض غضب خداى سبحان درآورند ، و در آنها اشاره به پاره اى از وقايع كه در جنگ بدر رخ داده و منتهايى كه خداوند بر مؤمنين نهاده نيز مىكند . * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ الأَدْبارَ » ) * « لقاء » مصدر « لقى ، يلقى » ثلاثى مجرد و « لاقى ، يلاقى » ثلاثى مزيد است ، راغب در مفردات خود مىگويد : « لقاء » به معناى روبرو شدن و برخوردن دو چيز با يكديگر است ، و گاهى هم با اين كلمه تعبير مىشود از برخورد يكى با ديگرى و گفته مىشود فلانى را ملاقات كرد و يا ملاقات مىكند ، البته اين كلمه در ادراك به حس و به چشم و بصيرت استعمال مىشود ، ادراك به حس مانند : « تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوْه - آرزوى مرگ مىكنيد قبلا از آنكه آن را ملاقات نماييد » ، و ادراك به چشم مانند : « لَقَدْ لَقِينا مِنْ سَفَرِنا هذا نَصَباً - راستى از اين سفرمان چه ناراحتى ديديم » . و ملاقات خدا عبارت است از قيامت و بازگشت به سوى او ، مانند : « وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ مُلاقُوه - بدانيد كه شما او را خواهيد ديد » و نيز مانند : « الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّه - و آنان كه مىپندارند كه خدا را خواهند ديد » ، و لقاء به معناى ملاقات هم آمده مانند : « وَقالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا - و آنان كه ديدار ما را آرزو ندارند گفتند » و نيز مانند : « إِنَّكَ كادِحٌ إِلى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقِيه - تو كوشنده اى به سوى پروردگارت كوشيدنى تا او را ملاقات كنى » « 1 » . و در مجمع البيان مىگويد : لقاء به معناى اجتماع بر وجه مقاربت و نزديكى است ، چون اجتماع گاهى به غير اين وجه هم مىشود ، و آن اجتماع را لقاء نمىگويند مانند اجتماع چند عرض در يك محل « 2 » .

--> ( 1 ) مفردات راغب ماده « لقى » . ( 2 ) مجمع البيان ج 3 - 4 ص 529